yine sevişmeyle karışık kavga kokuyo penceremdeki perdeler.. yatak örtüm.. fotoğraflarım.. yine sensizlik dikili duruyo başucumda.. ve yine o bildik karanlık gözlerim dalıp gidiyor boşluğa.. toplu iğne dolu bir kutuya daldırıyorum ellerimi.. sanki içinde bir şey ararmışcasına.. ama bu sadece bahane biliyorum.. belki ellerimin acısı şu lanet kalbimdeki acıyı bastırırsa unutturur bana yokluğunu diye kendimi kandırıyorum.. zaten yıllardır yaptığımda bu deqil mikendimi kandırmak.. bana hep kendini kandırma dediklerinde güler geçerdim. pehh. sanki çok biliyosunda hayatımı,hayatımdakileri diye söylenirdim içimden.. seninleyken de amma çok duymuştum bu sözü.. kendini kandırma..
kötü bi gündü.. hani ben seni bekliyodum .. çok yağmurluydu hava .. herkes git derken ben gelcek diye inat edip o yağmurda sıkılmadan bekliyodum.. kendini kandırma gelmycek demişlerdi.. ama ben sana yakıştıramadığımdan kendimi kandırdım.. mantıklı bir yalan bulup buna kendimi inandırdım ...
ve.. hani bana seni hep sevcem demiştin .. bana kendini kandırma bu sadece masallarda olur demişlerdi.. sonra bigün sen sevmekten vazgeçtin.. ama ben kendimi kandırdım .. sana yakıştıramadığımdan kandırdım.. yine kendimi masallara inandırdım ...
ve hani bana hiç bırakmıycam gitmiycem demiştin.. bana demişlerdi kendini kandırma.. ama bigün geldi ki gittin.. ben kendimi kandırdım..sana yakıştıramadım.. yine yalanlara inandım..
ve hani bana birtek seninle mutluyum demiştin...bana demişlerdiki kendini kandırmaaa.. ve bigün geldiki hayatında başka ben'ler olduğunuda öğrendim.. yanında mutlu oldukların.. ben yine sana yakıştıramadım.. kendimi kandırdım..
ve şimdi diyorum ki bigün bana döncek.. söz vermişti.. ama diyolarki '' kendini kandırma''ve vazgeçiyorum.. uzatıyorum kollarımı, açıyorum gökyüzüne doğru.. ve kendimi yalansız.. siyahsız.. günahsız.. yeni bir aşkın kollarına bırakıyorum..üzgünüm kalbim artık seni sevmiyorum... peri masallarına inanmayı bıraktım.. artık ''kendimi kandırmıyorum''
hoşçakal.. ve mutsuzluklar...
ben kendimi kandırıyorum... ve beklemeye devam ediyorum... ellerine sağlık,devamını bekliyorum.
YanıtlaSilinsan kalbi ne kadar kırılgan ayrılıkta ve yine insan kalbi ne kadar güçlü birini severken. ne karmaşık anatomimiz var. kendimizi kandırarak mutluluğa erişiyoruz resmen. bunu başkası yapsa ne kadar saçma görünür. e be insan ?! ne dengesizsin
YanıtlaSilaynen öyle . yoruluyorum artık karmaşık düşüncelerden. Allah'm biraz huzur biraz denge . cok mu şey istedim be .?
YanıtlaSil